سوره النباء

به نام خداوند بخشنده مهربان

آنها از چه چيز از يكديگر سؤال مى‏كنند؟! (1)

از خبر بزرگ و پراهميت (رستاخيز)! (2)

همان خبرى كه پيوسته در آن اختلاف دارند! (3)

چنين نيست كه آنها فكر مى‏كنند، و بزودى مى‏فهمند! (4)

باز هم چنين نيست كه آنها مى‏پندارند، و بزودى مى‏فهمند (كه قيامت حق است)! (5)

آيا زمين را محل آرامش (شما) قرار نداديم؟! (6)

و كوه‏ها را ميخهاى زمين؟! (7)

و شما را بصورت زوجها آفريديم! (8)

و خواب شما را مايه آرامشتان قرار داديم، (9)

و شب را پوششى (براى شما)، (10)

و روز را وسيله‏اى براى زندگى و معاش! (11)

و بر فراز شما هفت (آسمان) محكم بنا كرديم! (12)

و چراغى روشن و حرارت‏بخش آفريديم! (13)

و از ابرهاى باران‏زا آبى فراوان نازل كرديم، (14)

تا بوسيله آن دانه و گياه بسيار برويانيم، (15)

و باغهايى پردرخت! (16)

(آرى) روز جدايى، ميعاد همگان است! (17)

روزى كه در «صور» دميده مى‏شود و شما فوج فوج (به محشر) مى‏آييد! (18)

و آسمان گشوده مى‏شود و بصورت درهاى متعددى درمى‏آيد! (19)

و كوه‏ها به حركت درمى‏آيد و بصورت سرابى مى‏شود! (20)

مسلما (در آن روز) جهنم كمينگاهى است بزرگ، (21)

و محل بازگشتى براى طغيانگران! (22)

مدتهاى طولانى در آن مى‏مانند! (23)

در آنجا نه چيز خنكى مى‏چشند و نه نوشيدنى گوارايى، (24)

جز آبى سوزان و مايعى از چرك و خون! (25)

اين مجازاتى است موافق و مناسب (اعمالشان)! (26)

چرا كه آنها هيچ اميدى به حساب نداشتند، (27)

و آيات ما را بكلى تكذيب كردند! (28)

و ما همه چيز را شمارش و ثبت كرده‏ايم! (29)

پس بچشيد كه چيزى جز عذاب بر شما نمى‏افزاييم! (30)

مسلما براى پرهيزگاران نجات و پيروزى بزرگى است: (31)

باغهايى سرسبز، و انواع انگورها، (32)

و حوريانى بسيار جوان و هم‏سن و سال، (33)

و جامهايى لبريز و پياپى (از شراب طهور)! (34)

در آنجا نه سخن لغو و بيهوده‏اى مى‏شنوند و نه دروغى! (35)

اين كيفرى است از سوى پروردگارت و عطيه‏اى است كافى! (36)

همان پروردگار آسمانها و زمين و آنچه در ميان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هيچ كس حق ندارد بى اجازه او سخنى بگويد (يا شفاعتى كند)! (37)

« روزى كه «روح‏» و «ملائكه‏» در يك صف مى‏ايستند و هيچ يك، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمى‏گويند، و (آنگاه كه مى‏گويند) درست مى‏گويند! (38)

آن روز حق است؛ هر كس بخواهد راهى به سوى پروردگارش برمى‏گزيند! (39)

و ما شما را از عذاب نزديكى بيم داديم! اين عذاب در روزى خواهد بود كه انسان آنچه را از قبل با دستهاى خود فرستاده مى‏بيند، و كافر مى‏گويد: «اى كاش خاك بودم (و گرفتار عذاب نمى‏شدم)!» (40)